Feylin / Bapu / Duke

Dit wordt Feylin’s laatste nest. Omdat we graag zoveel mogelijk verschillende combinaties willen hebben, maar de teef niet heel veel nesten willen laten krijgen, hebben wij besloten tot een zogenaamd ‘dual sired litter’. Dit betekent dat de teef door twee verschillende reuen wordt gedekt tijdens dezelfde loopsheid, in de hoop dat er straks pups van beide reuen in het nest zullen zitten. Dit lukt helaas niet altijd, maar wij vinden dat we het moeten proberen.

Direct na de geboorte wordt van elke pup wat wangslijmvlies afgenomen waarmee de diversiteit qua genen wordt bepaald, maar ook het vaderschap kan worden bepaald. Voordat de pups naar hun nieuwe eigenaren vertrekken weten we dan welke reu de vader is van welke pup.

De kans bestaat dus ook nog steeds dat alle pups van dezelfde vader zijn.

De eerste reu die we gebruikt hebben heet Bapu. Hij is een korthaar (smooth) reu uit een korthaar moeder en een langhaar vader. Feylin is een langhaar (plush). Dit betekent  dat hun pups zowel korthaar als langhaar kunnen zijn, maar dit is direct na de geboorte nog niet te zien. Gaandeweg tijdens de 8 weken dat de pups nog bij de fokker verblijven, zal het zichtbaar worden.

De andere reu is Duke, hij is een langhaar (plush) De pups van hem en Feylin zullen allemaal langhaar (plush) zijn.

DPS-Guardian’s Feylin Fly To Me (Feylin)

Wat de eigenaar zegt over Feylin:

Feylin is een vriendelijke, erg speelse hond. Haar hobby is voetballen. Dat doet ze door, met een speeltje in haar bek, met haar neus tegen een bal te duwen. Ze kan de bal dan heel gericht naar me toe manoeuvreren in de hoop dat ik hem weer wegschop.

Tijdens een losloopwandeling, negeert ze de andere honden meestal en gaat liever zelf wat rondsnuffelen, maar houdt ons daarbij zeer goed in de gaten. Ze kan goed met zowel grote als kleine honden overweg en ook de kleinkinderen zijn veilig bij haar. Het ‘ergste’ dat gebeurd is, is dat haar staart tijdens het kwispelen in het gezicht van onze kleindochter kwam. Feylin is een hond die je wel consequent maar met zachte hand moet begeleiden. Een luide boze stem raakt ze behoorlijk van onder de indruk en is dus ook eigenlijk nooit nodig bij haar. Vriendelijk vragen volstaat. Luistert ze niet meteen, dan is een teleurgestelde klank in mijn stem al voldoende om haar weer bij de les te krijgen.”

Alle drie de honden zijn tussen de 74 en 78 cm schofthoogte en wegen tussen de 50 en 60 kilo. Ze hebben de verplichte gezondheidstesten ondergaan: Holtertest (hart), heupen via PennHip methode, ellebogen, DNA diversiteit via UC Davis en alle drie hebben goede uitslagen gekregen. Feylin is getest op DM en beide jongens zijn ‘free by parentage’ voor DM. Daarnaast zijn ze alle drie geslaagd voor de temperament test.

Alle pups zijn in principe besproken, onder voorbehoud van annuleringen.

Noa’s Deeply loved Helios (Bapu)

Dit zegt de eigenaar over Bapu:

“Bapu is mijn eigengereide, enorm vrolijke, lieve aanhankelijke Loebas.

Hij is energiek, nieuwsgierig en ‘spreekt’, ‘leest’ graag met zijn neus. Een muisje vindt ie niet te versmaden, konijnen zijn hem te snel af.

Dolenthousiast naar bekende mensen, voorzichtig doch vriendelijk en gastvrij naar nieuwe mensen.

Hij gaat graag mee aan de fiets. Heeft geen voedselnijd en blaft zelden.  Soortgenoten die agressief reageren daar neemt hij, indien mogelijk, het liefst afstand van. Hij heeft geen angst voor geluiden, en is zeer voorzichtig naar vreemde voorwerpen.”

Duke Darius of Dutch Pride (Duke)

Wat de eigenaar vertelt over Duke:

“Duke is een gemakkelijke hond met een vrolijk karakter, die altijd in is voor een spelletje. Hij is onze tweede hond en vanaf het begin dikke maatjes met Juno, onze eerste Shiloh (Shima/Tibor, 2011). Als pup was hij heel nieuwsgierig. Ieder klein miertje, torretje of ander insect moest uitgebreid besnuffeld worden en wandelingetjes duurden dan ook meestal langer dan verwacht. Ook was hij opvallend zelfstandig. Hij ging rustig buiten liggen slapen, ook als verder iedereen binnen was. Wel in de schaduw, want een zonaanbidder was hij toen al niet.

Hij is inmiddels ruim vijf, maar door zijn vrolijke aard lijkt hij soms net nog een pup. Dan wel een van ruim 50 kilo. Door zijn zachte aard is hij aanvankelijk wat terughoudend naar vreemden, maar nadat ze besnuffeld zijn, ploft hij weer ergens neer om verder te slapen. Onze kat Frank vindt hem een LEO (lomp en onbenullig:-). Duke probeert hem nog wel eens tot een spelletje te verleiden door hem een zetje te geven met zijn voorpoot. Zoals dat gaat met katten is Frank dan “not amused” en hij heeft dan ook besloten Duke zoveel mogelijk te negeren.

Ook met wandelen is Duke erg gemakkelijk, zowel aan de riem als los. Naar voetgangers, fietsers, auto’s e.d. kijkt hij niet om. Wel is hij altijd geïnteresseerd in andere honden, vooral als ze voor een spelletje te porren zijn. Op zandpaden en in het bos loopt hij dan ook vaak gewoon los, waarbij hij ons goed in de gaten houdt. Alleen voor een wegschietende haas wil hij nog wel eens een sprintje trekken, maar dan heeft hij binnen 100 meter zijn ‘zelfbeheersing’ weer terug.

Duke is, kortom, een heerlijke hond en wij hadden ons geen leuker maatje voor onszelf, onze kinderen en Juno kunnen voorstellen.”